دسته : نظامهای بانکداری در جهان    تاریخ درج : ۱۳۹۸/۰۳/۲۹ - ۱۷:۴۵    دیده شده : 809

ایجاد مراکز پایاپای یوآن

راهبرد دیگر چین برای گسترش میزان بکارگیری یوآن در سطح بین­المللی ایجاد مراکز تسویه یوآن در خارج از کشور است. در حال حاضر، کشور هنگ­ کنگ، تایوآن، سنگاپور، انگلیس، آلمان، کره ­جنوبی، فرانسه، لوکزامبورگ، قطر، کانادا، استرالیا، تایلند، مالزی و شیلی مرکز تسویه یوآن هستند.

بعد از عبور موفق چین از بحران مالی سال 2008 و همزمان ­با افزایش حجم تجارت چین با کشورهای مختلف دنیا و تبدیل شدن این کشور به اولین صادرکننده و دومین اقتصاد بزرگ جهان، بانک خلق چین[1] (بانک مرکزی این کشور) تصمیم گرفت از این حرکت پرشتاب چین عقب نمانده و متناسب با حجم تجارت این کشور، پول ملی خود را نیز بین­ المللی نماید. هر کشوری که پولش بعنوان پول معتبر بین­المللی مورد پذیرش قرار گیرد، منافع عظیمی را کسب می­کند که تاکنون این مزیت قابل توجه را در مورد پوند انگلیس، دلار آمریکا و یورو شاهد بوده­ ایم.

مسیر چین در مسیر بین ­المللی کردن یوآن[2] تجربه منحصر به فردی است که با تجارب پیشین در مورد ارزهایی که بین ­المللی شده ­اند (مانند دلار، پوند و ین)  متفاوت و بعضاً متضاد است. در حال حاضر، یوآن بدون آزادسازی در مورد دارایی ها و سرمایه ­ها و تبدیل­ پذیری آنها، به یک ارز بین ­المللی تبدیل شده است. منظور از بین ­المللی شدن کامل یوآن، اینست که هم بعنوان مبنای قیمت­ گذاری و پرداخت در تجارت و تامین مالی بین ­المللی مورد استفاده قرار گیرد و هم بعنوان یک گزینه جدی در سبد ذخیره ارزی مد نظر باشد [1].

البته سیاست بین­ المللی کردن یوآن، از سال 2000 شروع شده بود که بر اساس آن، ساکنان هنگ­کنگ می­توانستند تا سقف روزانه 20 هزار یوآن بدون پیش ­شرط خرید کنند. اوایل سال 2009 و با مشاهده آثار منفی درهم­تنیدگی اقتصادی با غرب، چین تصمیم گرفت که این سیاست را شتاب دهد.

یکی از مهمترین و اولین اقدامات برای بین­المللی کردن یوآن، این بود که به وارد/صادرکنندگان خارجی اجازه داده شد تا تجارت خود با چین را - بجای دلار - از طریق یوآن تسویه نمایند. این اقدام به اجرای یک طرح پایلوت[3] در سال 2009 انجام شد که به هنگ­کنگ مجوز استفاده از یوآن در خارج از کشور[4] داده شد. از آن زمان تاکنون، این طرح بصورت مستمر ادامه و حجم آن افزایش یافته است.

در حال حاضر، 15 کشور هنگ­کنگ (دسامبر 2003)، تایوآن (دسامبر 2012)، سنگاپور (فوریه 2013)، انگلیس (ژوئیه 2014)، آلمان (ژوئیه 2014)، کره­جنوبی (جولای 2014)، فرانسه (سپتامبر 2014)، لوکزامبورگ (سپتامبر 2014)، قطر (نوامبر 2014)، کانادا (نوامبر 2014)، استرالیا (نوامبر 2014)، تایلند (ژانویه 2015)، مالزی (ژانویه 2015) و شیلی (می 2015) دارای مرکز تسویه یوآن هستند. میزان تجمعی تسویه یوآن در این مراکز تاکنون به 40 تریلیون یوآن (معادل حدودا 7 تریلیون دلار) رسیده است که تنها بین سالهای 2013 تا 2014، 1300 درصد رشد داشته است. چین در حال رایزنی با کشورهای امارات متحده عربی، کنیا، سوئیس و آمریکا نیز هست تا مراکز تسویه یوآن را در آنجا راه ­اندازی نماید.

در حال حاضر، بیش از 1000 بانک در سراسر دنیا تسویه با یوآن را انجام می­دهند و تعداد آنها به سرعت در حال افزایش است. داده­های سوئیفت نشان می دهد 35 درصد از بانکهایی که خدمات مالی با مبدا یا مقصد چین و هنگ کنک دارند از یوآن استفاده می­ کنند که این رقم در دو سال گذشته 6 درصد رشد داشته است [4] .

تا اواخر سال 2016 نزدیک به 40 درصد از موسسات مالی در جهان، انجام تراکنشهای یوآنی را در سبد خدمات خود قرار داده­ اند. در تاریخ 30 مارس 2016، سوئیفت اعلام کرد در ماه فوریه 2016، بیش از 1131 بانک در پرداخت های خود با چین و هنگ­ کنگ از یوآن استفاده کرده ­اند که این عدد حدود 37 درصد از کل تراکنش هایی است که همه نهادهای مالی دنیا با همه ارزها با چین و هنگ ­کنگ انجام داده­اند. رشد استفاده از یوآن در سال گذشته 18 درصد بوده است. اکثر این نهادهای در آسیا و اقیانوسیه بوده اند (تعداد 557 نهاد مالی)، بعد از آن اروپا (با 376 نهاد مالی) آمریکای شمالی و لاتین (124 نهاد مالی) و آفریقا و خاورمیانه (74 نهاد) بوده است [5].

بانکها و مراکز معتبر مالی بین­المللی به دنبال ایجاد سازوکاری برای انجام پرداختها بر اساس یوآن هستند. لیست بانکهای مهم خارجی که هم­اکنون تراکنشهای یوآنی را انجام می­دهند عبارتند از:

  1. HSBC
  2. Standard Chartered Bank
  3. Credit Agricole CIB
  4. Deutsche Bank
  5. Bank of America
  6. Citigroup
  7. Mitsubishi UFJ Financial Group
  8. Japan Post Bank
  9. Bank of East Asia
  10. Bank of Singapore
  11. DBS Bank
  12. Busan Bank
  13. Daegu Bank
  14. KASIKORNBANK
  15. Bangkok Bank
  16. Siam Commercial Bank
  17. Bank of the Philippine Islands
  18. Malayan Banking Berhad
  19. Commonwealth Bank of Australia

مراکز تسویه یوآن عمدتاً شعب بانکهای چینی در خارج از کشور هستند که غالبا هم بانک چین می­ باشد. از این طریق، به اشخاص حقیقی و حقوقی خارجی اجازه داده می­شود که حساب یوآنی داشته باشند و با یوآن پرداختهای خود را مدیریت نمایند.

 

[1] The People’s Bank of China

[2] Internationalization of Renminbi

[3] Pilot Program of RMB Settlement of Cross-border Trade Transactions

[4] Offshore Yuan

 

  • نظرات کاربران
  • فرم ثبت نظر
نظری برای این مطلب وجود ندارد!


طراحی سایت | فروشگاه آنلاین | خدمات وب اندیشکدهبانکداریارزبین‌المللبین المللفراساحلیآفشورسوئیفتSWIFTنرخ ارزفین تکفین‌تکfintechیورودالردلار اروپاییبانکداری بین المللبانکداری بین‌المللبانکداری بین‌المللیبانکداری بین المللیبین المللیبین‌المللیThink Tank